คืนวันแต่งงาน สามีไม่ยอมเข้าห้องหอซะที พอเปิดประตูออกมาดู เราก็อึ้งจนต้องรีบกลับบ้าน!

คนสมัยนี้เห็นแก่ตัว..
Sponsored Ad

        เมื่อไม่นานมานี้เว็บไซต์ต่างประเทศได้ออกมานำเสนอเรื่องราวของชาวเน็ตท่านหนึ่ง โดยเธอระบุว่า.. เราคิดมาตลอดว่าตัวเองได้สามีดี จนคืนวันแต่งงานนั่นแหล่ะ เราถึงได้เข้าใจว่ามันน่าหัวเราะเยาะแค่ไหน เราเป็นลูกสาวคนเดียวของพ่อกับแม่ พ่อแม่ก็เลยรักเรามากเป็นพิเศษ เรียนได้ว่าเราโตมาด้วยความรักของพ่อแม่อย่างเต็มเปี่ยม พ่อเรามีอาการสเปิร์มไม่แข็งแรง คุณหมอก็เลยบอกว่าโอกาสที่จะมีลูกมีน้อยมาก พ่อแม่เรารักกันมาก พวกท่านคิดว่าถ้าไม่มีลูกจริงๆก็ไม่จำเป็นต้องไปพยายามมากมาย แต่หลังจากพวกท่านแต่งงานกันได้ 5 ปี เราก็มาเกิด

Sponsored Ad

(เป็นเพียงรูปประกอบเท่านั้น)

        พ่อแม่เราดีใจมาก แม้ว่าพวกท่านจะบอกว่าไม่สนใจ แต่สำหรับคนรักกันสองคนแล้ว ไม่มีอะไรทุกข์ทรมานไปกว่าไม่สามารถมีลูกซึ่งเป็นผลผลิตจากความรักร่วมกันได้อีกแล้ว หลังตั้งท้องเรา พ่อกับแม่ก็ระวังมาก กลัวว่าจะมีอะไรมาพรากเราไป โชคดีที่เราเข้มแข็ง อยู่ในท้องแม่มาได้จนคลอด และได้เจอพวกท่าน หลังคลอดเรา พ่อแม่มีความรักเท่าไหร่ก็ทุ่มเทให้เราจนหมด แม้ว่าจะมีเราเป็นลูกคนเดียว แต่สำหรับพวกท่านแล้ว นี่เป็นของขวัญจากสวรรค์แล้ว ครอบครัวเราฐานะไม่เลว พ่อแม่เราก็ไม่เสียดายที่จะใช้เงินเพื่อเรา เรียกได้ว่าอะไรที่เราอยากได้ พวกท่านก็จะหามาให้ แต่โชคดีที่พวกท่านไม่ได้ตามใจจนเราเสียคน หลังเรียนจบมหาวิทยาลัย เราก็กลับไปอยู่บ้านเกิด เราไม่อยากอยู่ห่างจากพ่อกับแม่ ก็เลยกลับมาหางานทำแถวบ้าน และได้พบกับไคที่นี่ เขาดีกับเรามาก เป็นคนโรแมนติก เราว่าไม่มีเด็กผู้หญิงคนไหนไม่ใจอ่อนไปกับเขา ไม่นานพวกเราก็รักกัน หลังจากคบกันได้ปีกว่า ก็ตัดสินใจแต่งงานกัน

Sponsored Ad

(เป็นเพียงรูปประกอบเท่านั้น)

        ก่อนแต่งงานพ่อแม่ก็บอกว่า จะซื้อบ้านและรถให้เรา แม้ว่าสินสอดที่ไคให้มาจะมีแค่ 2 แสนแต่พ่อแม่ก็ไม่สนใจ คิดแค่ว่าถ้าพวกท่านให้ได้ก็จะให้ เรื่องสินสอดก็เลยเงียบๆไป แต่คืนวันแต่งงาน ไคก็ยื้ออยู่นั่นไม่ยอมเข้าหอสักที เราเปลี่ยนชุดแล้วก็ออกไปหาเขา คิดไม่ถึงว่าเราจะได้ยินบทสนทนานี้

Sponsored Ad

“ไค แกต้องรีบๆ ทำให้เมียแกเอาชื่อแกไปใส่ไว้ในทะเบียนบ้านเร็วๆ นะ”

“รู้แล้วน่าแม่”

“แม่ล่ะไม่ชอบเมียแกเล๊ย”

“แม่จะไปชอบเธอเพื่ออะไร แม่ชอบเงินก็พอแล้ว แต่งกะเธอแล้วก็ไม่ต้องกลัวไม่มีเงินละ รอให้ได้เงินมาก่อน ผมจะหย่ากับเธอ แล้วค่อยแต่งกับผู้หญิงที่แม่ชอบก็ยังได้”

“ดีมาก ไล่มันออกไปแล้วเปลี่ยนเป็นผู้หญิงที่แม่ชอบ”

เราอึ้งไปชั่วขณะ

        จากนั้นก็เข้าไปบ้านไปหยิบกระเป๋าเงิน ทะเบียนบ้าน ใบขับขี่ แล้วก็ขับรถกลับบ้านพ่อกับแม่คืนนั้นเลย ตอนนี้เรารู้สึกสับสนมาก เนื่องจากพวกเรายังไม่ได้จดทะเบียนสมรสกัน จริงๆแล้วควรจะจดก่อนหน้านี้ แต่พ่อหาคนมาดูฤกษ์ แล้วบอกว่าต้องวันที่ 28 พวกเราก็เลยต้องรอจนถึงวันนั้น ถือเป็นโชคดีของเราจริงๆ

แปลและเรียบเรียงโดย LIEKR